Σύνδρομο De Quervain’s

Στο σύνδρομο De Quervain, το έλυτρο των τενόντων APL και EPB μέσα στο πρώτο ραχιαίο διαμέρισμα του καρπού παχαίνει και γίνεται πιο «στενό». Αυτό οδηγεί σε τριβή και μηχανικό ερεθισμό όταν οι τένοντες γλιστρούν, με αποτέλεσμα πόνο στην κερκιδική πλευρά του καρπού, κοντά στην απόφυση της κερκίδας, που επιδεινώνεται όταν κινείτε τον αντίχειρα ή όταν συνδυάζετε κίνηση του καρπού προς την ωλένη με σύλληψη/σύσφιξη. Πολλοί ασθενείς νιώθουν έντονο πόνο όταν σηκώνουν ένα μωρό, ένα βαρύ τηγάνι ή μια τσάντα από τη λαβή, καθώς και όταν στρίβουν κλειδιά, καπάκια ή κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις με κινητό.

Η διάγνωση βασίζεται κυρίως στην κλινική εικόνα: εντοπισμένη ευαισθησία πάνω από το πρώτο ραχιαίο διαμέρισμα, πόνος σε δοκιμασίες όπως η Finkelstein (κλείνετε τον αντίχειρα μέσα στη γροθιά και ο καρπός γέρνει προς την ωλένη, αναπαράγοντας τον πόνο) και αποκλεισμός άλλων αιτιών άλγους στην περιοχή. Απεικονιστικές εξετάσεις, όπως υπερηχογράφημα ή μαγνητική, χρησιμοποιούνται όταν χρειάζεται για να φανούν πάχυνση του ελύτρου, υγρό γύρω από τους τένοντες ή για να αποκλειστούν άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτώματα. Η πορεία είναι συνήθως καλοήθης, με πολλά περιστατικά να βελτιώνονται σταδιακά με κατάλληλη καθοδήγηση και προσαρμογή των δραστηριοτήτων.

Στη συντηρητική αντιμετώπιση του συνδρόμου De Quervain ο στόχος είναι να μειωθεί ο πόνος στην περιοχή του καρπού και να προστατευθούν προσωρινά οι τένοντες, ενώ σταδιακά επανέρχεται η αντοχή τους στις καθημερινές απαιτήσεις. Συχνά προτείνεται νάρθηκας τύπου thumb spica, που σταθεροποιεί τον καρπό και τον αντίχειρα, ιδιαίτερα σε δραστηριότητες ή κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να περιοριστούν κινήσεις που ερεθίζουν τα συμπτώματα. Παράλληλα, έχει σημασία να προσαρμόζονται δραστηριότητες όπως επαναλαμβανόμενο σφίξιμο, έντονο στύψιμο, μεταφορά βαριών αντικειμένων με λαβή και παρατεταμένη χρήση κινητού ή ποντικιού σε θέσεις που επιβαρύνουν τον αντίχειρα.

Το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας μπορεί να περιλαμβάνει ήπιες τεχνικές ανακούφισης, ασκήσεις κινητικότητας του καρπού και του αντίχειρα, ασκήσεις ολίσθησης τενόντων και, σε δεύτερο στάδιο, προοδευτική ενδυνάμωση των μυών του αντίχειρα και του αντιβραχίου σε εύρος κίνησης που είναι ανεκτό. Η εργονομική καθοδήγηση (πώς σηκώνετε το παιδί, πώς κρατάτε εργαλεία ή αθλητικό εξοπλισμό, πώς ρυθμίζετε το πληκτρολόγιο/ποντίκι) βοηθά να μειωθεί η καθημερινή επιβάρυνση στην περιοχή. Αν, παρά τη συστηματική συντηρητική αντιμετώπιση, ο πόνος παραμένει έντονος, ο θεράπων ιατρός μπορεί να συζητήσει επιλογές όπως ενέσεις υπό καθοδήγηση υπερήχου ή χειρουργική αποσυμπίεση· η φυσικοθεραπεία μπορεί να υποστηρίξει τόσο πριν όσο και μετά από τέτοιες παρεμβάσεις, με στόχο τη σταδιακή, ασφαλή επιστροφή στη λειτουργικότητα.