Τι συμβαίνει στην άρθρωση
Ο ώμος είναι η πιο ευκίνητη άρθρωση του σώματος, γεγονός που τον καθιστά και πιο επιρρεπή σε εξάρθρημα. Στο εξάρθρημα ώμου η κεφαλή του βραχιονίου βγαίνει από την ωμογλήνη (μερικώς – υπεξάρθρημα ή πλήρως – εξάρθρημα), συνήθως προς τα μπροστά, και μπορούν να τραυματιστούν ο επιχείλιος χόνδρος, οι σύνδεσμοι και οι δομές του στροφικού πετάλου. Ο ασθενής εμφανίζει έντονο πόνο, αισθάνεται ότι ο ώμος «δεν στέκεται», κρατά το χέρι κοντά στο σώμα και συχνά φαίνεται μια αλλαγή στο σχήμα του ώμου. Η αρχική αντιμετώπιση γίνεται σε ιατρικό περιβάλλον, όπου ο γιατρός επαναφέρει την άρθρωση στη θέση της (ανάταξη) και στη συνέχεια συνήθως ακολουθεί περίοδος ακινητοποίησης σε νάρθηκα ή ανάρτηση, ανάλογα με την ηλικία, το είδος του τραυματισμού και τυχόν συνοδές βλάβες.
Μετά την οξεία φάση, το κύριο ζητούμενο είναι να επανέλθει σταδιακά η κίνηση, η δύναμη και η σταθερότητα, χωρίς να αυξηθεί ο κίνδυνος νέου εξαρθρήματος. Μέσα από πρόγραμμα φυσικοθεραπείας δίνεται έμφαση στην ελεγχόμενη αποκατάσταση του εύρους κίνησης, στην ενδυνάμωση των μυών που σταθεροποιούν την ωμογλήνη και την ωμοπλάτη και στην επανεκπαίδευση πιο απαιτητικών κινήσεων ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου (εργασία, άθλημα). Στα άτομα με επαναλαμβανόμενα επεισόδια μπορεί να χρειαστεί περισσότερο εξειδικευμένη διαχείριση και, σε συνεργασία με τον ορθοπαιδικό, αξιολόγηση για πιθανή χειρουργική σταθεροποίηση.