Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Στο σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής ο υπακρωμιακός χώρος – η περιοχή ανάμεσα στην κεφαλή του βραχιονίου και στο ακρώμιο – γίνεται λειτουργικά «στενός», με αποτέλεσμα οι τένοντες του στροφικού πετάλου και ο υπακρωμιακός θύλακος να δέχονται αυξημένη πίεση κάθε φορά που σηκώνετε το χέρι. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε παράγοντες όπως αλλαγές στο σχήμα του ακρωμίου, υπερτροφία μαλακών μορίων, αλλά και σε λειτουργικούς λόγους, όπως διαταραχή της κίνησης της ωμοπλάτης, μυϊκή ανισορροπία ή επαναλαμβανόμενη χρήση του ώμου σε κινήσεις πάνω από το κεφάλι (εργασία, αθλήματα ρίψεων ή κολύμβηση).

Οι ασθενείς περιγράφουν συνήθως πόνο στην έξω–πρόσθια επιφάνεια του ώμου όταν σηκώνουν το χέρι στο πλάι ή μπροστά, συχνά με «επώδυνο τόξο» – δηλαδή πόνο σε ένα συγκεκριμένο τμήμα της τροχιάς, συνήθως μεταξύ περίπου 60° και 120° ανύψωσης. Ο πόνος μπορεί να είναι πιο έντονος σε δραστηριότητες όπως ντύσιμο, άρση ή μεταφορά αντικειμένων, αθλήματα πάνω από το κεφάλι και σε ορισμένες περιπτώσεις τη νύχτα. Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση (ειδικές δοκιμασίες για υπακρωμιακό πόνο) και, όταν χρειάζεται, σε απεικονιστικό έλεγχο για να αποκλειστούν άλλες παθήσεις και να εκτιμηθεί η κατάσταση των τενόντων.

Στο σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι κεντρικός, καθώς οι σύγχρονες οδηγίες δίνουν έμφαση στη συντηρητική αντιμετώπιση με άσκηση και εκπαίδευση και όχι σε άμεσο χειρουργείο αποσυμπίεσης. Ένα οργανωμένο πρόγραμμα στοχεύει αρχικά στη μείωση του πόνου, με προσαρμογές στις δραστηριότητες, ήπιες τεχνικές ανακούφισης και κινήσεις μέσα σε ανεκτά όρια. Στη συνέχεια, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στον έλεγχο της ωμοπλάτης, στην ενδυνάμωση του στροφικού πετάλου και των σταθεροποιών μυών του κορμού και σε επανεκπαίδευση του τρόπου με τον οποίο σηκώνετε και χρησιμοποιείτε το χέρι σας στην καθημερινότητα.

Παράλληλα, ο φυσικοθεραπευτής σας βοηθά να αναγνωρίσετε κινήσεις και στάσεις που «στενεύουν» τον υπακρωμιακό χώρο και να βρείτε εναλλακτικούς τρόπους εκτέλεσης των ίδιων εργασιών με λιγότερο ερεθισμό, τόσο στη δουλειά όσο και στο σπίτι ή στην άσκηση. Σταδιακά προστίθενται συγκεκριμένες ασκήσεις ευθυγράμμισης, ελέγχου της ωμοπλάτης και ενδυνάμωσης σε διαφορετικές γωνίες, με στόχο να αυξηθεί η ανοχή του ώμου σε κινήσεις πάνω από το κεφάλι χωρίς να «ξυπνά» ο πόνος. Η τακτική επανεκτίμηση και η προσαρμογή του προγράμματος στις ανάγκες και στους στόχους σας είναι καθοριστικές ώστε η αποκατάσταση να είναι ασφαλής, ρεαλιστική και λειτουργική.