Τενοντίτιδα υπερακανθίου

Ο υπερακάνθιος τένοντας περνά μέσα από τον υπακρωμιακό χώρο, ανάμεσα στην κεφαλή του βραχιονίου και το ακρώμιο, και δέχεται μεγάλες δυνάμεις κάθε φορά που σηκώνετε το χέρι στο πλάι. Με την πάροδο του χρόνου και με επαναλαμβανόμενη χρήση, μπορεί να εμφανίσει μικροτραυματισμούς, εκφυλιστικές αλλοιώσεις και ερεθισμό, που ονομάζονται τενοντοπάθεια ή τενοντίτιδα υπερακανθίου. Συχνά συνυπάρχει με υπακρωμιακό πόνο, καθώς ο τένοντας και ο θύλακος «στριμώχνονται» σε έναν σχετικά στενό χώρο, ιδίως όταν αλλάζει απότομα το φορτίο στον ώμο (νέα άσκηση, βαριά δουλειά, εργασία πάνω από το κεφάλι).

Οι ασθενείς συνήθως αναφέρουν πόνο όταν σηκώνουν το χέρι, ένα «επώδυνο τόξο» κάπου στη μέση της ανύψωσης, αδυναμία ή κόπωση στο κράτημα βάρους μπροστά ή στο πλάι και ενίοτε νυχτερινό πόνο στην πάσχουσα πλευρά. Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση και όταν χρειάζεται σε απεικονιστικό έλεγχο, κυρίως για να αποκλειστούν άλλες παθήσεις και να εκτιμηθεί αν συνυπάρχει ρήξη. Η αντιμετώπιση είναι κατά κύριο λόγο συντηρητική, με εκπαίδευση, προσαρμογή δραστηριοτήτων και πρόγραμμα άσκησης που στοχεύει στην αποκατάσταση της ικανότητας του τένοντα να «αντέχει» το φορτίο, παρά μόνο στην ξεκούραση.

Στην τενοντίτιδα υπερακανθίου, ο στόχος της φυσικοθεραπείας δεν είναι απλώς να «ηρεμήσει» ο πόνος, αλλά να ανακτήσει ο τένοντας την ικανότητα να αντέχει τις καθημερινές και αθλητικές απαιτήσεις. Στα αρχικά στάδια δίνεται έμφαση στην εκπαίδευση για το τι συμβαίνει στον ώμο, στην προσαρμογή των δραστηριοτήτων που ερεθίζουν τον πόνο (π.χ. συνεχείς κινήσεις πάνω από το κεφάλι) και σε ήπιες, ελεγχόμενες κινήσεις μέσα σε ανεκτό εύρος. Προοδευτικά, το πρόγραμμα εμπλουτίζεται με ασκήσεις κινητικότητας, έλεγχο της ωμοπλάτης και στοχευμένη ενδυνάμωση του στροφικού πετάλου και των σταθεροποιών μυών του κορμού, ώστε ο ώμος να διαχειρίζεται καλύτερα το φορτίο χωρίς να αναπαράγεται ο πόνος.

Ένα καλά δομημένο πρόγραμμα άσκησης προχωρά βήμα-βήμα: αρχικά σε χαμηλά φορτία, με ισομετρικές ή ήπιες δυναμικές ασκήσεις, στη συνέχεια με προοδευτική αύξηση αντίστασης και εύρους κίνησης και τελικά με λειτουργικές ασκήσεις που μοιάζουν με τις κινήσεις της δουλειάς ή του αθλήματος. Ο φυσικοθεραπευτής σας βοηθά επίσης να βρείτε τρόπους να οργανώσετε τον χώρο σας (ύψος πάγκων, ραφιών, συχνές δουλειές) και να εντάξετε ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα ασκήσεων στο σπίτι, ώστε να υπάρχει συνέπεια. Σε αρκετές περιπτώσεις, με σωστή καθοδήγηση και χρόνο, ο πόνος μειώνεται, η κίνηση βελτιώνεται και ο ώμος μπορεί να επιστρέψει σε υψηλότερα επίπεδα φόρτισης χωρίς την ανάγκη επεμβατικής θεραπείας.