Κάταγμα κεφαλής ισχίου

Μετά από κάταγμα κεφαλής ισχίου είναι συχνό να υπάρχει πόνος στο ισχίο ή στη βουβωνική χώρα, δυσκολία στο να «πατήσετε» βάρος στο πόδι και ένα αίσθημα ότι η κίνηση δεν είναι σταθερή ή είναι περιορισμένη. Σε αρκετές περιπτώσεις ο πόνος αυξάνεται όταν προσπαθείτε να σηκωθείτε, να περπατήσετε ή να κάνετε μικρές αλλαγές κατεύθυνσης, γι’ αυτό και η επιστροφή στη βάδιση γίνεται προοδευτικά και με καθοδήγηση.

Μετά από χειρουργική αντιμετώπιση, μπορεί να εμφανιστούν επίσης δυσκαμψία, κόπωση στο περπάτημα και μειωμένη αυτοπεποίθηση στις μετακινήσεις, ειδικά τις πρώτες εβδομάδες. Η φυσικοθεραπεία οργανώνεται έτσι ώστε να βελτιώνεται σταδιακά το εύρος κίνησης και να επανέρχεται η δύναμη που χρειάζεται για λειτουργικές κινήσεις (όπως κάθισμα, σήκωμα, μικρές αποστάσεις), χωρίς να παραβιάζονται οι οδηγίες φόρτισης που έχουν δοθεί.

Η αποκατάσταση μετά από κάταγμα κεφαλής ισχίου προχωρά συνήθως σταδιακά και προσαρμόζεται στις οδηγίες του ορθοπαιδικού, ειδικά σε ό,τι αφορά τη φόρτιση (πόσο βάρος επιτρέπεται να βάζετε στο πόδι). Στην αρχή δίνεται έμφαση στον έλεγχο του πόνου, στις ασφαλείς μετακινήσεις (κρεβάτι–καρέκλα) και στη σωστή βάδιση με βοήθημα, ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος πτώσης. Στη συνέχεια, αυξάνεται προοδευτικά το εύρος κίνησης και ενισχύονται οι μύες που στηρίζουν το ισχίο (γλουτοί/μηρός), μαζί με ασκήσεις ισορροπίας και καλύτερο έλεγχο στη βάδιση. Όσο βελτιώνεται η σταθερότητα και επιτρέπεται η επόμενη φάση φόρτισης, μπαίνουν πιο λειτουργικές ασκήσεις για καθημερινές ανάγκες, όπως κάθισμα–σήκωμα και σταδιακά τα σκαλιά, πάντα με στόχο να υπάρχει πρόοδος χωρίς επιβάρυνση την επόμενη μέρα.