Κάταγμα κερκίδας – ωλένης

Μετά από κάταγμα κερκίδας – ωλένης είναι συχνό να υπάρχει πόνος στο αντιβράχιο, πρήξιμο και δυσκολία να χρησιμοποιήσετε το χέρι στις απλές κινήσεις. Πολλοί παρατηρούν ότι το χέρι «βαραίνει» γρήγορα, ότι δεν μπορούν να σφίξουν καλά τα δάχτυλα και ότι η κίνηση στον καρπό ή στον αγκώνα περιορίζεται επειδή κάθε προσπάθεια ενοχλεί. Επίσης η κίνηση που συχνά δυσκολεύει είναι το γύρισμα της παλάμης προς τα πάνω και προς τα κάτω, κάτι που φαίνεται σε πρακτικές κινήσεις όπως το να κρατήσετε μαχαιροπίρουνο ή να γυρίσετε κλειδί.
Αν υπάρχει γύψος ή νάρθηκας είναι φυσιολογικό να νιώθετε δυσκαμψία όταν βγαίνει η ακινητοποίηση και να υπάρχει αίσθημα «πιασίματος» σε καρπό δάχτυλα και ώμο επειδή το χέρι έμεινε ακίνητο. Στην αποκατάσταση δίνεται έμφαση στο να επανέλθει σταδιακά η κίνηση χωρίς να αυξάνεται ο πόνος την επόμενη μέρα, να βελτιωθεί η λαβή και να εκπαιδευτεί ξανά το χέρι σε καθημερινές λειτουργίες όπως το ντύσιμο, το γράψιμο και η χρήση κινητού. Αν εμφανιστεί μούδιασμα, έντονο κάψιμο ή αλλαγή χρώματος στα δάχτυλα χρειάζεται άμεση επικοινωνία με τον γιατρό.

Στην αρχή στόχος είναι να κρατηθούν τα δάχτυλα ενεργά και το χέρι όσο γίνεται πιο άνετο. Δουλεύουμε ήπιες κινήσεις για δάχτυλα και καρπό μέσα στα όρια που επιτρέπονται, εκπαίδευση στο πώς να χρησιμοποιείτε σωστά το χέρι στην καθημερινότητα και τρόπους να μειώνεται το πρήξιμο με απλές συνήθειες μέσα στη μέρα. Παράλληλα φροντίζουμε να μην «κλειδώσει» ο ώμος και ο αγκώνας με ασφαλείς κινήσεις ώστε να μη μεταφέρεται το πρόβλημα πιο πάνω.
Στη συνέχεια η αποκατάσταση περνά σε πιο λειτουργικό επίπεδο. Εντάσσουμε ασκήσεις για δύναμη και αντοχή στον καρπό και στο αντιβράχιο, δουλεύουμε τη λαβή και τον έλεγχο στις λεπτές κινήσεις και εκπαιδεύουμε ξανά την κίνηση που χρειάζεται για καθημερινές εργασίες όπως να σηκώνετε ένα μπουκάλι, να ανοίγετε καπάκι ή να κρατάτε σακούλες μικρού βάρους. Η πρόοδος γίνεται βήμα βήμα με στόχο να χρησιμοποιείτε το χέρι πιο φυσιολογικά χωρίς να «σας τραβά» ή να κουράζει υπερβολικά.