Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην επιλογή θεραπείας
Ο έσω επιγονατιδομηριαίος σύνδεσμος ανήκει στο σύμπλεγμα των δομών που σταθεροποιούν την επιγονατίδα από την έσω πλευρά και υπολογίζεται ότι προσφέρει πάνω από το μισό της παθητικής αντίστασης απέναντι σε πλάγια μετατόπιση. Ανατομικά, εκφύεται από την υπερέσω επιφάνεια της επιγονατίδας και καταφύεται στην περιοχή ανάμεσα στον έσω μηριαίο επικόνδυλο και το φύμα του προσαγωγού, με σχήμα που θυμίζει ανεμιστήρα ή κλεψύδρα. Όταν ο σύνδεσμος υποστεί ρήξη, η επιγονατίδα μπορεί να μετακινείται πιο εύκολα προς τα έξω, ιδιαίτερα στο αρχικό εύρος κάμψης, με αποτέλεσμα αίσθημα αστάθειας, «παρεκτροπής» ή φόβου ότι το γόνατο θα «φύγει» σε συγκεκριμένες κινήσεις.
Η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό του επεισοδίου (π.χ. εξάρθρημα επιγονατίδας), στην κλινική εξέταση με δοκιμασίες που ελέγχουν τη μετατόπιση της επιγονατίδας και, όπου ενδείκνυται, σε μαγνητική τομογραφία για την εκτίμηση της βλάβης στον έσω επιγονατιδομηριαίο σύνδεσμο και των τυχόν συνοδών αλλοιώσεων. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική με νάρθηκα, έλεγχο φόρτισης και οργανωμένη φυσικοθεραπεία ή χειρουργική, με ανακατασκευή έσω επιγονατιδομηριαίου συνδέσμου σε περιπτώσεις επίμονης ή υποτροπιάζουσας αστάθειας, πάντα μετά από εξατομικευμένη αξιολόγηση και συζήτηση με τον ορθοπαιδικό.